Iets doen voor het grotere geheel, zonder er iets voor terug te verlangen." Dat is de drijfveer van Jolande Blok (45). Naast haar drukke baan en een levendig gezin in Wijk bij Duurstede, zet zij zich met hart en ziel in voor het hospice. Waarom kiest een nuchtere adviseur voor de zorg in de laatste levensfase? Jolande vertelt openhartig over haar ervaringen, de band met collega’s en de kunst van het loslaten.
Jolande Blok woont in Wijk bij Duurstede, samen met mijn vriend Rob en hun vier kinderen: Stijn, Gijs, Nikki en Jet (leeftijd variërend van 19 tot 13, “dus lekker veel puberhormonen in ons huis”). 
Zij houdt van reizen en dan vooral door Afrika, lezen, wandelen, padellen en lekker eten met vrienden en familie. Doordeweeks is zij druk met het adviseren van bestuurders en managers bij gemeenten. Op dit moment mag ik de eervolle taak als formateur voor een gemeente op me nemen, dus ik draai veel uurtjes in de politieke arena. En wat fijn dat ik dit allemaal niet mee kan nemen als ik bij het hospice ben.
Waarom ben je vrijwilliger in het Hospice en wat kom je brengen?
Ik wil naast mijn gezin en werk altijd iets doen voor het grotere geheel. Iets doen met wat je in je hebt zonder dat je er iets voor terug verlangt. Hiervoor was ik bijvoorbeeld een paar jaar secretaris bij een voetbalvereniging. De volgende vrijwillige stap richting het hospice heb ik gedaan, omdat ik graag meer wilde doen voor mensen. Ik heb al best wat ervaring met het verzorgen van mensen in hun laatste levensfase en ik vind het fijn om te kunnen doen. Ik breng rust, humor en relativering.
Wat heeft je tot nu toe het meest geraakt?
Ik vind het allermooiste om te merken dat je met kleine, alledaagse dingen het verschil kan maken voor onze gasten. Laatst vertelde een gast me dat hij het bij ons ervaarde als all-inclusive tot het einde. Groter compliment kunnen we niet krijgen. Ook vind ik prettig dat ik het echt als vrijwilligerswerk zie en doe, zodra ik thuis ben kan ik het naast me neerleggen. Natuurlijk denk je weleens aan de gasten, maar ik kan het ook goed loslaten.
Hoe ervaar je de samenwerking met andere collega’s en de zorgprofessionals?
Ik heb in dit jaar met diverse collega’s en zorgmedewerkers gewerkt en ik zie dat iedereen verschillend is. Niet alleen met de gasten, maar ook met de andere vrijwilligers voer ik mooie gesprekken en met sommigen bouw je zelfs een band op. Ook zie ik dat veel collega’s dit werk al lang doen en hun routines hebben. Toch ben ik uitgesproken genoeg om dit werk op mijn eigen manier te doen en dingen te benoemen als ik ergens tegenaanloop.
Waarom zit je ook nog in de PR-commissie met zo’n druk bestaan?
Ik heb helemaal geen achtergrond in marketing of PR, maar ik vind het wel leuk om te netwerken en bijvoorbeeld koekjes te verkopen in onze gemeente. Dus laat mij maar gesprekken voeren en nieuwe vrijwilligers zoeken. En af en toe overleggen met Kees en Marnix is ook geen straf. |